افشار، ا. (۱۳۴۸). مردم‌نگاری آوازهای جنوب ایران. تهران: برهان.
توسلی، ح. (۱۳۹۵). فرهنگ مردم لُر جنوب. شیراز: نوین‌سما.
توسلی، م. (۱۳۹۳). ادبیات شفاهی زنان ایران. تهران: نشر چشمه.
حسینی، س. (1381). بخشی از شعر، موسیقی و ادبیّات شفاهی کهگیلویه و بویراحمد. یاسوج: فاطمیه.
حسینی، م. (۱۳۸۱). ادبیات قوم لُر و آیین‌های محلی جنوب ایران. تهران: مرکز مردم‌شناسی ایران.
حسینی، ع. (۱۳۹۷). قوم‌نگاری شعر شفاهی زنان لُر. یاسوج: بامداد.
ذوالفقاری، ح. (1394). زبان و ادبیّات عامه ایران. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت) مرکز تحقیق و توسعۀ علوم انسانی.
ذوالفقاری، ع. (۱۳۹۴). بلاغت در شعر عامیانۀ ایران. تهران: سمت.
ذوالفقاری، م. (۱۴۰۰). نمادشناسی در فرهنگ‌های لُر و لَک. اهواز: رهی.
رزمجو، ح. (1370). انواع ادبی و آثار آن در زبان فارسی. مشهد: آستان قدس رضوی.
رزمجو، م. (۱۳۷۰). فرهنگ عامۀ کهگیلویه و بویراحمد. شیراز: دانشگاه شیراز.
رستگارفسایی، م. (1380). انواع شعر فارسی. شیراز: نوید.
سیاه پور، ی. (1390) «عشق در شعر لری بویراحمدی». مجموعه مقالات همایش ملی ادب محلی و محلی سرایان ایران‌زمین، یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، 323-311.
سیاه‌پور، ح. (۱۳۹۰). گویش‌شناسی مناطق زاگرس. اهواز: مؤسسه زبان‌های بومی.
شمیسا، س. (۱۳۸۲). بیان و بدیع در شعر فارسی. تهران: فردوس.
غفاری، ی. (1362). نمونه‌ای از اشعار محلّی استان کهگیلویه و بویراحمد. یاسوج: امیر.
غفاری، ی (1374). شناسنامۀ ایلات و عشایر کهگیلویه و بویراحمد. تهران: روایت.
غفاری، ی.(1378). تاریخ اجتماعی کهگیلویه و بویراحمد. اصفهان: گلها.
غفاری، ی (1390). مراسم عروسی و دگرگونیهای آن در کهگیلویه و بویراحمد. تهران: نقش مانا.
فتوحی، م. (۱۳۸۸). تحلیل گفتمان ادبی. تهران: سخن.
همایونی، ص. (1379). ترانه‌های محلی فارس. شیراز: بنیاد فارس شناسی.
همایی، ج. (۱۳۷۲). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: دانشگاه تهران.
