احمدخانی، م. (1393). بررسی جامعهشناختی عبارات خطاب در فارسی گفتاری محاورهای. زبان شناخت، 5(1)، 1ـ18.
بیتس، د.، و بالک، ف. (1375). انسانشناسی فرهنگی. ترجمۀ م. ثالثی. تهران: نشر علم.
بیرونراه، ب. (1392). تأثیر جنسیت بر کاربرد واژگان خطاب در گفتار زبان فارسی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی.
پورمظفری، د. (1400). تحلیل صرفی و نحوی نامهای افراد در گویش لامردی. زبانشناسی گویشهای ایرانی، 6 (1)، 291-324.
حقایق، ح. (1375). کتاب جهرم. قم: وحید.
دادمهر، س. (1392). تحلیل مقابلهای القاب خطاب در فارسی و انگلیسی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان.
رازقی، ث. (1391). بررسی زبانشناختی گویش جهرمی: توصیف نظام واجی و برخی فرایندهای واجی. پازند، 8(31)، 5ـ 22.
زارع، آ.، و رنجبر، ع. (1387). فرایند همگونی در گویش جهرمی در چارچوب نظریۀ هندسۀ مشخصهای کلمنتس. گویششناسی، 7، 19-31.
زندی، ب.، و احمدی، ب. (1395). نامشناسی اجتماعی-شناختی؛ حوزۀ نوین مطالعات میانرشتهای. مطالعات میان رشتهای در علوم انسانی، 9(1)، 99ـ 127.
شکاری، ا. (1390). مطالعۀ زبان و قدرت در گفتمان محل کار فارسیزبانان با توجه به صورتهای خطاب و استراتژیهای ادب. پایاننامۀ کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت مدرس
صفیعی، ن. (1390). صورتهای خطاب در زبان هورامی: رویکردی اجتماعی- انتقادی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی، دانشگاه رازی کرمانشاه.
ضابطی، ا. (1402). فرهنگ گویش جهرمی. تهران: قلم شاملو.
فرزین، ص. (1390). فرهنگ فارسی جهرمی. شیراز: دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز.
فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی (1390). راهنمای گردآوری گویشها برای گنجینۀ گویشهای ایرانی. تهران: فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی.
هیس، ه.ر. (1340). تاریخ مردمشناسی. ترجمۀ ا. طاهری. تهران: ابن سینا.
