آیدنلو، س. (1396). سگ کیخسرو (نکته ای اساطیری در یکی از گزارش های شفاهی ـ مردمی داستان غیبت کیخسرو). فرهنگ و ادبیات عامه، 15، 137ـ 153.
ابراهیمی، م.، گلی زاده، پ.، و حاذق نژاد، آ. (1398). بررسی و تحلیل اسطوره شناختی متلی از گویش لری بختیاری به نام (سر اره پا تیشه ای). فرهنگ و ادبیات عامه، 27، 53 -70.
اصغری، ز.، و ستاری، ر. (1401). نقد اسطورهای سفر قهرمان در منظومۀ سام نامه براساس الگوی کمپبل. متنپژوهی ادبی، 94، 65-90.
بهار، م. (1391). پژوهشی در اساطیر ایران. چاپ نهم. تهران: آگه.
تسلیمی، ا.، فولادی، ع.، و راستگو، م. (1404)، اسطورهکاوی عشق عرفانی در متون اسرارالتوحید، تذکرهالاولیا، تمهیدات، مرصادالعباد و عوارف المعارف. پژوهشنامۀ ادب غنایی، 44، 51-68.
تسلیمی، ع. (1390). نقد ادبی؛ نظری های ادبی و کاربرد آن ها در ادبیات فارسی. چاپ دوم. تهران: کتاب آمه.
تقیزاده ثمرین، س.، رادفر، ا.، شعبانلو، ع.، و جهانگرد، ف. (1402). مطالعۀ تطبیقی آزمون های قهرمانان اساطیری در حماسه های ملل مختلف (مطالعۀ موردی: اساطیر ایرانی، یونانی و هندی). تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی، 58، 27-53.
تهماسبیکهیانی، ج. (1391). اوسانه های لردگان. شهرکرد: نیوشه.
چالاک، س. (1400). مکان های اسطورهای در قصه های عامیانه ایرانی. پژوهش زبان و ادبیات فارسی، 60، 23-45.
حسینی، م.، و شکیبی ممتاز، ن. (1394). روانشناسی اسطوره و داستان؛ رویکردی نوین در نقد ادبی. متن پژوهی ادبی، 64، 7-29.
دلاشو، م. (1364). زبان رمزی افسانه ها. ترجمۀ ج. ستاری. تهران: توس.
رستگارفسایی، م. (1388). پیکرگردانی در اساطیر. چاپ دوم. تهران: پژوهشگاه مطالعات فرهنگی.
رسمی، ع. (1401). نمودهای تولد دوبارۀ قهرمان در داستان «طاهره و زهره» بر مبنای روایتهای ایران، قبرس و کوموک. پژوهشهای ادبیات تطبیقی، 3، 56-80.
رضایی، ح.، و ظاهری عبدوند، ا. (1392). تصویر زن در قصه های عامیانۀ فرهنگ بختیاری، زن در فرهنگ و هنر، 2، 239-260.
رنجبر، م.، ستوده، ه. (1386). مردم شناسی با تکیه بر فرهنگ مردم ایران. چاپ چهارم. تهران: ندای آریانا.
روستا، ف.، معصومی، م.، و نظری، ج. (1400). بنمایه های اساطیری در منتخبی از قصههای بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد. ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، 2، 85-108.
رئیسنیا، ر. (1368). کوراوغلو در افسانه و تاریخ. چاپ دوم. تبریز: نیما.
ستاری، ج. (1380). اسطوره و حماسه در اندیشۀ ژرژ دومزیل. تهران: مرکز.
عوض پور، ب.، محمدی خبازان، س. (1398). روان اسطوره شناسی های هنری. تهران: سخن.
قنبری عُدیوی، ع. (1391). فولکلور مردم بختیاری. شهرکرد: نیوشه.
کاسیرر، ا. (1360). فلسفه و فرهنگ. ترجمۀ ب. نادرزاده. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
کمبل، ج. (1384). قدرت اسطوره. ترجمۀ ع. مخبر. چاپ سوم. تهران: مرکز.
کیوانی، م. (1393). ماه پیشونی (متل های فولکلوریک چهارمحال و بختیاری). تهران: سامان دانش.
ل. پ، الولساتن. (1374). قصه های مشدی گیلین خانم، ویراستار اُ. مارزلف، ترجمۀ آ. امیرحسینی و ا.وکیلیان. چاپ هفتم. تهران: مرکز.
مارزُلف، ا. (1371). طبقه بندی قصه های ایرانی. ترجمۀ ک. جهانداری. تهران: سروش.
محجوب، م. (1387). ادبیات عامیانۀ ایران (مجموعه مقالات دربارۀ افسانه ها و آداب و رسوم مردم ایران). به کوشش ح. ذوالفقاری. چاپ چهارم. تهران: نشر چشمه.
محلوجی زاده، م.، شایگان فر، ح.، و اوحدی، م. (1401). مضامین اسطورهای گیاهان و حیوانات در اوستا و بندهش. جستارهای ادبی، 52، 197-218.
محمودیکوهی، م.، و حاتمپور، ش. (1396). ریختشناسی قصّه های عامیانه بختیاری براساس الگوی ولادیمیر پراپ. مطالعات ایلات و عشایر، 2، 111-132.
نامورمطلق، ب. (1392). درآمدی بر اسطورهشناسی؛ نظریه ها و کاربردها. تهران: سخن.
نامورمطلق، ب. (1397). اسطوره کاوی عشق در فرهنگ ایرانی. تهران: سخن.
نامورمطلق، ب.، و مهدی پورمقدم، ز. (1400). تحلیل اسطورهکاوی عشق در فرهنگ گیلان: مطالعۀ موردی روایت رعنا. ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی، 63، 277-303.
نمیرانیان، ک.، و وطن پور، آ. (1391). ریختشناسی و تحلیل اسطورهای قصّۀ عامیانۀ دختر و درخت کنار. پژوهش های انسانشناسی ایران، 1، 167-187.
ووگلر، ک. (1387). سفر نویسنده؛ ساختار اسطورهای در خدمت نویسندگان. ترجمۀ م. گذرآبادی. تهران: مینوی خرد.
همیلتون، ا. (1387). سیری در اساطیر یونان و روم. ترجمۀ ع. شریفیان. تهران: اساطیر.
هینلز، ج. (1391). شناخت اساطیر ایران. ترجمۀ ژ. آموزگار و ا. تفضلی. چاپ شانزدهم. تهران: چشمه.
یونگ، ک. (1392). انسان و سمبول هایش. ترجمۀ م. سلطانیه. چاپ نهم. تهران: جامی.
یونگ، ک. (1403). ناخودآگاه جمعی و کهن الگو. ترجمۀ ف. گنجی و م. اسماعیل پور. چاپ نهم. تهران: جامی.
