احسانی اصطهباناتی، م. ا.، شریفپور، ع. و صرفی، م. (۱۴۰۱). توصیف ویژگیهای زبانی طنز احمد مطر و عناصر بلاغی در طنز ابوالقاسم حالت..مطالعات زبانی و بلاغی، ۱۳)۲۷)، ۳۱–۶۰.
اسمعیلیان آذری، ز.، اسکویی، ن. و داداشی، ح. (۱۴۰۲). تحلیل بازنمایی ایدئولوژی جنسیتی در لایههای سبکی سوگسرودههای شخصی فارسی. مطالعات زبانی و بلاغی، 34، ۲۴۹–۲۷۴.
حسینی، م. (1384). روایت زنانه در داستاننویسی زنانه. کتاب ماه ادبیات و فلسفه، 93، 94- .101
رحمانیان، د. (۱۳۷۹).افسانههای لری، بختیاری و شوشتری. تهران: مرکز.
رضایی، ح.، و ظاهری، ا. (1392). تصویر زن در قصههای عامیانۀ فرهنگ بختیاری. زن در فرهنگ و هنر، 2، 239-260.
سجودی، ف.، و طباطبایییزدی، ل. (۱۳۹۳). ایدئولوژیِ جنسیتیِ بصری در آثار نقاشان زن و مرد با موضوع پرتره زنان در شش دهۀ گذشته در ایران. جامعهشناسی هنر و ادبیات، ۶(۲)، ۱۸۷–۲۱۱.
شوهانی، ع. (۱۴۰۰). تحلیل گفتمان انتقادی «بازنمایی جنسیت» در رمان غروب پروانه از بختیار علی. متنپژوهی ادبی، ۲۵)۹۰(، ۱۸۹–۲۱۱.
فاروقی، ع. (۱۳۵۷). داستانهای محلی اصفهان. تهران: فروغی.
فتوحی، م. (1391). سبکشناسی نظریهها، رویکردها و روشها. تهران: سخن.
فرکلاف، ن. (۱۳۷۹). زبان، قدرت و ایدئولوژی: درک تحلیل گفتمان انتقادی. ترجمۀ م. همایونکاشانی. تهران: نشر نی.
میشل، آ. (۱۳۸۳). فمینیسم و فلسفه. ترجمۀ م. سلیمی. تهران: انتشارات نی.
یورگنسن، م.، و فیلیپس، ل. (۱۳۹۶).نظریه و روش در تحلیل گفتمان انتقادی. ترجمۀ م. نیکخواه. تهران: نشر نی.
نجفی عرب، م. (1394). زبان و جنسیت در رمان. ویراستاری. بهمنی مطلق. تهران: علم و دانش.
