آموزگار، ژ. (1371) دیوها در آغاز «دیو» نبودند. مجلۀ کِلک. 30. 19
احمدی، ب. (1370) ساختار و تأویل متن. تهران: نشر مرکز
ارلیش، و. (1402) فرمالیسم روسی (تاریخ – اصول). ترجمۀ م. شیربچه. تهران: نشر نقشِ جهانِ مهر.
اسکولز، ر. (1379) درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات. ترجمۀ ف. طاهری. تهران: آگاه.
امیدی، ا.، و خاتمی، ا. (1402) بررسی و تحلیل قربانی انسان در شاهنامه براساس نظریه های آیین قربانی. پژوهش نامۀ فرهنگ و زبان های باستانی. 1. 71-98.
پاینده، ح. (1400). نقد ادبی با رویکرد روایت شناسی. تهران: نیلوفر.
تامس، ب. (1400). روایت: مفاهیم بنیادی و روش های تحلیل.
پراپ، و. (1401) ریخت شناسی قصه های پریان. برگردان ف. بدرهای. تهران: توس
پراپ، و. (1371). ریشههای تاریخی قصههای پریان. ترجمۀ ف. بدرهای. تهران: توس
حسنزاده، آ. (1386). جایگاه اعداد در فرهنگ مردم ایران با تأکید بر اعداد هفت و چهل. فرهنگ مردم ایران، 10، 165ـ 190.
خدیش، پ. (1385) ریخت شناسی افسانه های جادویی. تهران: علمی و فرهنگی.
دلاشوا، ل. (1366). زبان رمزیِ قصه های پریوار. ترجمۀ ج. ستاری. تهران: توس
ذوالفقاری، ح. (1388). طبقه بندی قصه/داستان های سنّتی فارسی (نقد و بررسی، شکل شناسی و گونه شناسی داستانهای فارسی). جستارهای نوین ادبی، 3 (166)، 23ـ 45.
ذوالفقاری، ح. (1389). ریخت شناسی افسانۀ عاشقانۀ «گُلِ بکاولی». فنون ادبی، 1، 49ـ 62.
سرمد، ص. (1352). کلاغ و سیب (افسانه های محلی قاینات). تهران: نیل.
سیپک، ی. (1384). ادبیات عامه. ترجمۀ ع.م. حقشناس. تهران: نشر مرکز.
فردوسی، ا. (1369). شاهنامه. به کوشش ج. خالقی مطلق. کالیفرنیا: مزدا.
فورجانیزاده، ش.، و همکاران (1398). نگاهی به کاربرد نادرست و مکانیکی نظریۀ ریختشناسی پراپ در متون ادب فارسی. نقد ادبی. 46، 87ـ 155.
کرتیس، و. (1376). اسطوره های ملل (اسطوره های ایرانی). ترجمۀ ع. مخبر. تهران: نشر مرکز.
مارزلف، ا. (1371). طبقه بندیِ قصه های ایرانی. ترجمۀ ک. جهانداری. تهران: سروش.
میرکاظمی، ح. (1379). افسانه های دیار همیشه بهار (قصه های مردم مازندران و ترکمن صحرا). تهران: سروش.
نفیسی، ن. (1397). داستان های عامیانۀ لرستان (4جلدی). زیر نظر ب. فَرهوَشی. تهران: مرکز دائرهالمعارف بزرگ اسلامی.
وارنر، ر. (1389). دانشنامۀ اساطیر جهان. ترجمۀ ا. اسماعیل پور. تهران: اسطوره.
وبستر، ر. (1382). پیش درآمدی بر مطالعۀ نظریۀ ادبی. ترجمۀ ا. دهنوی. تهران: روزنگار.
