قرآن کریم
افشار قزوین، ژ.، اردستانی رستمی، ح.، و زیرک، س. (1402). بررسی مقایسه چهار عنصر (آب، باد، خاک، آتش) در تفکرات و اندیشه‌های اسماعیلیه و فردوسی، سبک شناسی نظم و نثر فارسی، 16(12)، 29-15.
بزی، ف.، و بلخاری قهی، ح. (1401)، نمادشناسی رنگ در آثار سلطان محمد تبریزی بر اساس آراء عرفانی علاءالدوله سمنانی؛ نمونه‌ موردی: نگاره‌های معراج پیامبر و بارگاه کیومرث. شباک، 8 (6)، 10-1.
بهار. مهرداد. (1390). ادیان آسیایی. تهران: چشمه.
تقی‎زاده. سید حسن. (۱۳۸۳). مقالات تقی‌زاده. به کوشش ایرج افشار، تهران: توس.
حکمت، ن.، و حاجی‌زاده، م. (1391). نور در فلسفه سهروردی، فلسفی شناخت، پژوهشنامه علوم انسانی، 66(1)، 25-7.
حیدری‌پور. اسفندیار. (1393). عمارت‌های خانی (مستندنگاری قلعه‌های تاریخی استان چهارمحال و بختیاری)، اصفهان: معمارخانه باغ نظر.
داد، سیما. (1375). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: نشر رویداد.
دادور، ن. (1393). اسطوره داوری ایزدی به‌وسیله آتش در شاهنامه. فصلنامه ادبیات عرفانی و اسطوره‌شناختی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ،24 (10)، 65- 43.
دنمز، ش.، و ایروانی قدیم، ف. (1386). آیین آتش در کاپادوکیه، ترجمه: بهرام آجرلو، پیام باستان‌شناس،4 (16)، 70-60.
رستاد، ا.، نیکوبخت، ن، فونگ ووتی‌تانه (1400). بررسی تطبیقی عنصر آتش در اساطیر ایران و ویتنام. فصلنامه ادبیات عرفانی و اسطوره‌شناختی، 62 (17)، 228-211.
رضی. هاشم. (1371). گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان. تهران: انتشارات بهجت.
زادسپرم (۱۳۶۶)، گزیده‌های زادسپرم، ترجمه م. راشد محصل، تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
زاگارل. آلن. (1387). باستان‌شناسی پیش از تاریخ منطقه بختیاری. ترجمه ک. روستایی. تهران: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، معاونت فرهنگی و ارتباطات، اداره کل امور فرهنگی.
سمنانی. علاءالدوله. (1369)، مصنُفات فارسی علاءالدوله سمنانی. به‌اهتمام نجیب مایل هروی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
سهروردی. شیخ شهاب الدین. (1397)، حکمت الاشراق. به کوشش ه. کربن. تهران: انستیتو ایران و فرانسه.
صرفی، م. (1379 و 1380). آزمون آتش، نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی کرمان، 8و9 (؟)،57-31.
صفا. ذبیح الله. (1313) جشن مهرگان، مهر، 11 (1)، 913-910.
طباطبایی، ز و عباسی، ز. (1395). تحلیل معنایی جلوه‌های بصری نور در تعامل حکمت خالده و معماری و شهرسازی ایرانی؛ نمونه موردی: محلات و خانه‌های ایرانی، مدیریت شهری، 15 (42)، 106-87.
غلامرضایی کهن، ف.، و سعیدی، س. ( 1397). بررسی باورهای عامیانه در آئین ازدواج هرمزگان. اورمزد، - (43)، 42-22.
فروزانفر. بدیع الزمان. (1361). احادیث معنوی. تهران: امیرکبیر.
قائمی، ف. (۱۳۸۸). تحلیل نمادینگی عناصر خاک و باد در اساطیر و شاهنامه فردوسی بر اساس نقد اسطوره‌ای. ادب پژوهی، 3 (10)، 82-57.
قرائتی، محسن ( sokhanrani.iranseda.ir)
کبیری، ف. (1403). پیروزی نور بر تاریکی (مروری بر آئین چراغ‌بران در شهرکرد)، همایش ملی فرهنگ، ادبیات و هنر آئینی، پژوهشکده بختیاری‌شناسی دانشگاه شهرکرد. شهرکرد: دانشگاه شهرکرد.
مولوی، ج. (۱۳63). کلیات شمس. تصحیح و حواشی بدیع الزمان. ف. تهران: امیرکبیر.
مولوی، ج. (۱۳۸۶). مثنوی. تصحیح رینولد نیکلسون، به کوشش کاظم. د. تهران: طلایه.
نوروزی، م و حیدری، ع. (۱۴۰۳). تعامل فرهنگ ایرانی و اسلامی با استفاده از پیوند پروتوتایپ حضرت علی (ع) و رستم در سبک خراسانی و عراقی. سبک شناسی نظم و نثر فارسی، 17 (14)، 226- 207.
یاحقی. محمد جعفر. (1369). فرهنگ اساطیر، تهران: انتشارات موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی و سروش.
(URL1): Maktabe. Eshq.asrar پست اینستاگرامی برنامه اقلیم هنر
مصاحبه‌ها:
خسروی، روزبه (1403)، استاد دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی و فعال فرهنگی.
کبیری، نورالله (1403)، عضو انجمن میراث فرهنگی استان چهارمحال و بختیاری و مدیرداخلی کانون وکلای استان.