الف)منابع مکتوب:
ابراهیمیان، ف. (1380). هنر و ماوراء؛ مجموعه مقالات. تهران: نمایش(وابسته به مؤسسه انجمن نمایش).
احمدی‌ریشهری،ع. (1382). سنگستان؛ عقاید و رسوم عامه مردم بوشهر. ج1. شیراز: انتشارات نوید
الیاده، م. (1387). شمنیسم؛ فنون کهن خلسه. ترجمۀ م.ک. مهاجری. قم: نشر ادیان.
باجلان‌فرخی، م.ح. (1379). اسطوره و آیین. نشریۀ کتاب ماه هنر، 26-25، 36-41.
بهار، م. (1362). پژوهشی در اساطیر ایران. تهران: انتشارات توس.
بهارلو.م. (1380). بانوی لیل. تهران: قطره.
پورداود، ا. (1355). یسنا. به کوشش ب. فره‌وشی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
جامع‌الدعوات، (بی‌تا). مکتبه اشرفیه.
جعفری قنواتی، م.(1382). باد زار و بانوی لیل؛ تأملی مردم‌شناختی. نشریۀ کتاب ماه‌ هنر. 55-56. 94-99.
جعفری،ح. (1395). دانشنامۀ فرهنگ مردم ایران. ج4. تهران: مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی.
حسن‌زاده.ع.ر. (1391). نان‌پوش. مجموعه مقالات؛ خوراک و فرهنگ. تهران: مهرنامگ.
درویشی، م. (1390). دایره‌المعارف سازهای ایران. ج2. تهران: ماهور.
درویشی، م.(1394). دفترچۀ لوح فشردۀ موسیقی آیینی- درمانی خوزستان و هرمزگان. تهران: ماهور.
دهخدا،ع.ا. (1377). لغت‌نامه دهخدا. تهران: موسسۀ انتشارات دانشگاه تهران.
رستگار،ز. (1392). بوشهر؛ تاریخ، سرزمین، فرهنگ. ج1. بروجن: آبتین نگار.
زرین‌کوب، ع. (1339). جن. نشریۀ سخن.11. 9-8.
شریفیان، م. (1381). اهل زمین؛ موسیقی و اوهام در جزیره خارک. تهران: مرکز نشر و تحقیقات آشنا.
شریفیان، م.، و یاحسینی، ق. (1389). موسیقی بوشهر پس از اسلام. بوشهر: حوزه هنری بوشهر.
شوالیه، ژ.، و گربران، آ. (1385). فرهنگ نمادها. ترجمۀ س. فضایلی.ج1. تهران: جیحون.
فروم، ا. (1366). گریز از آزادی. ترجمۀ ع.ا. فولادوند. تهران: مروارید.
فریزر، ج. ج. (1392). شاخۀ زرین. ترجمۀ ک. فیروزمند. تهران. آگاه.
مسعودیه، م.ت. (1396). مبانی اتنوموزیکولوژی (موسیقی‌شناسی تطبیقی). تهران: سروش.
معموری، س. (1393). میراث نأملموس استان بوشهر. تهران: دفتر پژوهش‌های نظری و مطالعات راهبردی.
معین. م. (1382). فرهنگ فارسی. تهران: بهزاد.
میناوی. م. (1366). باد زار. نشریۀ دنیای سخن. 14. 38-41.
نیبور، ک. (1354). سفرنامۀ نیبور. ترجمۀ و تحشیۀ پ. رجبی. تهران: توکا.
ب) منابع شفاهی:
زارع‌پور، م. (1402). 40 ساله. دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی. پژوهشگر. بوشهر. معلم.
مژده، ج. (1402). 66 ساله. پژوهشگر، نویسنده و مطلع محلی. خارگ. معلم بازنشسته.