احسانی، زهرا، حمیدرضا شعیری و مرتضی‌بابک معین (1399). تحلیل نظام روایی محافظه‌کاری و خطرپذیری: نظریۀ گفتمان خیزابی مطالعۀ موردی روایت همنوایی شبانۀ ارکستر چوب‌ها. روایت‌شناسی. د4. ش7. صص 32-1.
اشتاینر، یورگ (1377). خرسی که می‌خواست خرس باقی بماند. تصویرگر: یورگ مولر. ترجمۀ ناصر ایرانی. چ 8.. تهران: کانون پرورش فکری کودکان.
اطهاری نیک‌عزم، مرضیه (1393). تحلیل زمان و شاخص‌های زمانی در ضرب‌المثل‌ها با رویکرد نشانه‌معناشناسی، مورد مطالعه: زبان فارسی. جستارهای زبانی. د5. ش3. صص 25-1.
امینی، نسرین‌نوش (1394). کارت دعوت داری موش‌موشک. تصویرگر: غزاله بیگدلو. تهران: علمی‌فرهنگی.
‌بهرنگی، صمد (1347). 24 ساعت خواب و بیداری. تهران: روزبهان.
پریرخ، زهره (1394). یک تمساح قیژیژ. تصویرگر: گریزگرگانی. چ نخست. تهران: چکه.
پولمن، فیلیپ (1390). کوکی. ترجمه: فرزاد فربد. چ اول. تهران: پنجره.
توحیدلو، یگانه و حمیدرضا شعیری (1396). نشانه‌معناشناسی دروغ: لغزندگی نظام آیکونیک زبان در قصه‌های عامیانه. فرهنگ و ادبیات عامه. د5. ش12.
دونالدسون، جولیا (1394). گروفالو. تصویرگر: اکسل شفلر. ترجمۀ پیام ابراهیمی. چ اول. تهران: چکه.
دهخدا، علی‌اکبر (1339). امثال و حکم. ج4 و ج1. تهران: امیرکبیر.
دهخدا، علی‌اکبر (1363). امثال و حکم. ج4. تهران: امیرکبیر.
دهخدا، علی‌اکبر (1310). امثال و حکم. ج2. تهران: امیرکبیر.
ساتن، ل.پ.الول (1374).قصه‌های مشدی‌گلین‌خانم. ویرایش: مارزولف، امیرحسینی، وکیلیان. تهران: مرکز.
ساسانی، فرهاد (1389). معناکاوی: به‌سوی نشانه‌شناسی اجتماعی. تهران: علم.
سیدعلی‌اکبر، سیدنوید (1391). بابای من با سس خوشمزه است. تصویرگر: علی مفاخری. تهران: شباویز.
سیدعلی‌اکبر، سیدنوید (1394). کره‌الاغ و روباه کلاه‌بردار. تصویرگر: حمیدرضا بیدقی. تهران: چکه.
شعیری، حمیدرضا (1381). مبانی معناشناسی نوین. تهران. سمت.
شعیری، حمیدرضا (1385). تجزیه و تحلیل نشانه‌معناشناسی گفتمان. تهران: سمت.
شعیری، حمیدرضا (1395). نشانه‌معناشناسی ادبیات. تهران: دانشگاه تربیت‌مدرس.
عوفی، محمد (1374). جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات. به‌کوشش جعفر شعار. تهران: علمی و فرهنگی.
قاسم‌زاده، محمد (1396). افسانه‌های ایرانی. ج3. تهران: هیرمند.
کاکاوند، کامبیز (1383).آهنگ‌های بزبزی. تصویرگر: علی مفاخری. تهران: شباویز.
کرباسی، زهرا، حمیدرضا شعیری و رؤیا لطافتی (1396). تحلیل نشانه‌معناشناختی سره و ناسره در گفتمان ادبی: مطالعۀ موردی داستان عامیانۀ سزای نیکی بدی است. فرهنگ و ادبیات عامه. د5. ش16. صص 63-39.
کشاورز، ناصر (1383). خرگوش و جنگ شیرها. تهران: افق.
لافونتن، ژان‌دو (1395). روباه ‌و زاغ. ترجمۀ ابراهیم آخوندی و محمدنقی گرمه‌ای. چ1. تهران: پشتیبان.
مارزولف، اولریش (1391). طبقه‌بندی قصه‌های ایرانی. ترجمه: کیکاووس جهانداری. چاپ سوم. تهران: سروش.
معین، مرتضی‌بابک (1394). معنا به‌مثابۀ تجربۀ زیسته. چ 1. تهران: سخن.
‌معین، مرتضی‌بابک و کامران پاک‌نژاد (1394). تحلیلی با رویکرد سیستمی از نشانه‌شناسی اجتماعی در قالب چهار نظام معنایی اریک لاندوفسکی. جامعه‌شناسی ایران. د16. ش1. صص 129-147.
معین، مرتضی‌بابک (1396). ابعاد گمشدۀ معنا در نشانه‌شناسی روایی کلاسیک. چ1. تهران: علمی و فرهنگی.
مؤید محسنی، مهری (1396). اوسونه. کرمان: مرکز کرمان‌شناسی.
منشی، ابوالمعالی نصرالله (1386). ترجمۀ کلیله و دمنه. تصحیح: مجتبی مینوی. تهران: امیرکبیر.
مولوی، جلال‌الدین محمد (1371). مثنوی معنوی. کوشش نیکلسون. تهران: امیرکبیر.
هچینز، پت (1383). خانم‌حنا به گردش می‌رود. ترجمه: طاهره آدینه‌پور. تهران:علمی و ‌فرهنگی.
هنرکار لیلا (1394). خط سیاه تنها. تصویرگر: زهرا کیقبادی. تهران: علمی‌وفرهنگی.
Courtés. J (1991). Analyse sémiotique du discours. De lénoncé à l énonciation. Paris: Hachette.
Landowski. E (1989). La société refléchié. Paris: Seuil.
Landowski. E (2005). Interactions risquées. Limoges: PULIM.
Wiseman. B (1991). Morris the Moose. London: HarperCollins Publishers.