مقالات پذیرفته شده در نوبت انتشار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
2- دانشیار بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز
چکیده:   (23 مشاهده)
بازی با در نظر گرفتن تعاریف متعدد آن، دارای انواعی است و نمی­توان منکر نقش آن در زندگی افراد در بازه­های سنی گوناکون شد. نقشی که محدود به سرگرمی و گذران وقت نمی­شود؛ زیرا بسیاری از بازی­ها بازتاب­دهندۀ دغدغه­ها و مسائل زندگی­اند و بازیگران با انجام آن، افزون­بر تکرار این­مسائل و دغدغه­ها انتقال­دهندۀ آن نیز هستند.  یکی از مهم­ترین عناصر انتقال در این­زمینه «شعر» است؛ عنصری که می­تواند براساس بافت زمانی و مکانیِ بازی تغییر کند و قابلیت تطبیق داشته باشد.این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی به دسته­بندی و بررسی بازی­سروده­های عامۀ استان فارس پرداخته است؛ نتایج نشان می‏دهد که این ­سروده­ها در بازی‏هایی که دو یا چند (گروه) مخاطب دارند؛ استفاده می‏شود و اغلب جزو بازی­های غیر کنشی/ کلامی مبتنی بر چهار اصل تکرار، گفت‏وگو، تمسخر و همخوانی و در مقابل بازی‏های کنشی است. این طیف  بازی‏‏سروده‏ها(کلامی تا کنشی) با عنصر سن نیز تناسب دارد؛ زیرا گرایش افراد کم­سن بیشتر به­ بازی­های کلامی است و با بیشتر شدن سن به سوی بازی­های کنشی حرکت می­کنند. نکتۀ دیگر این­که شعر در چهار ­دستۀ نخست بازی، خودِ بازی و نه جزئی از بازی است و این­نکته تأکیدی بر کاربرد و نقش فراوان شعر در زندگی عامه است. دیگر این­که بسیاری از بازی­های کنشی دارای قانون­‏ها و چارچوب‏هایی در شعرند و این قوانین در هفت گروه (فراخوان بازی، حاضر ـ غایبی، انتخاب سردسته، آغازگر و یار، تعیین نفر اخراجی یا ذخیره، تنبیه یا نشان‏دادن باخت در بازی، نپرداختن جریمه و اعلام پایان بازی) می­گنجد و بازیگران ملزم به پذیرفتن آن بوده‌اند
     
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: شعر عامه
دریافت: 1402/3/2 | پذیرش: 1402/8/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.