دوره 11، شماره 53 - ( 1402 )                   جلد 11 شماره 53 صفحات 64-37 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bagjani A. The Oldest Fortune in Persian Verse. CFL 2023; 11 (53) :37-64
URL: http://cfl.modares.ac.ir/article-11-68989-fa.html
بگ‌جانی عباس. کهن‌ترین فال‌نامۀ منظوم فارسی. فرهنگ و ادبیات عامه. 1402; 11 (53) :37-64

URL: http://cfl.modares.ac.ir/article-11-68989-fa.html


فرهنگستان زبان و ادب فارسی ، abbas.bagjani@apll.ir
چکیده:   (249 مشاهده)
فال‌نامه‌ها یکی از مظاهر مکتوب فرهنگ عامه‌اند. این آثار نوشته‌ها یا سروده‌هایی‌اند که مضمون و محتوای آن‌ها اشارات و تأویلاتی است که فال‌خواه براساس آن‌ها و طبق دستورالعملی خاص از خوب یا بد بودن کاری که عزم کرده است آن را انجام دهد، آگاه می‌شود. قدیم‌ترین فال‌نامه‌های فارسی که در دست‌اند، نوشته یا سرودۀ قرن هشتم به بعدند. موضوع این مقاله معرفی و تصحیح کهن‌ترین فال‌نامۀ منظوم فارسی است که تا امروز شناخته نشده بود. این فال‌نامۀ 71 بیتی را بدرالدین جاجرمی در قرن هفتم به نظم درآورده و در آن شیوۀ فال گرفتن با انگشتان دست را شرح داده است. دو دستنویس از اثر جاجرمی در کتابخانۀ ملی پاریس و کتابخانۀ ملی ایران نگهداری می‌شود و دستنویس کتابخانۀ ملی پاریس با توجه به امتیازاتی که دارد در این مقاله مبنای تصحیح قرار گرفته است.
متن کامل [PDF 778 kb]   (212 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: ادبیات عامه
دریافت: 1402/2/19 | پذیرش: 1402/5/14 | انتشار: 1402/8/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.