دوره 9، شماره 37 - ( 1400 )                   جلد 9 شماره 37 صفحات 195-228 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Azimi M, Zolfaghari H, Dorri N, Gholamhosseinzade G. Typology of Titles of Persian Quatrain. CFL. 2021; 9 (37) :195-228
URL: http://cfl.modares.ac.ir/article-11-46285-fa.html
عظیمی مرضیه، ذوالفقاری حسن، دری نجمه، غلامحسین‌زاده غلامحسین. گونه‌شناسی نام‌های دوبیتی‌ فارسی. فرهنگ و ادبیات عامه. 1400; 9 (37) :195-228

URL: http://cfl.modares.ac.ir/article-11-46285-fa.html


1- دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشگاه تربیت مدرس ، n.dorri@modares.ac.ir
چکیده:   (258 مشاهده)
در میان انواع اشعار عامه، دوبیتی بیشترین رواج را دارد. در متون ادبی کهن و همچنین در نواحی مختلف ایران، در اشاره به دوبیتی نام‌های متفاوتی به­کار می‌رود؛ مانند فهلوی، ترانه، حاجیانی، غریبی، فریاد، شروه و بسیاری موارد دیگر. در رویارویی با این اسامی متنوع این پرسش پیش می‌آید که آیا این نام‌های متفاوت مصداق‌های متفاوتی هم دارند؟ و آیا وجوه تمایز احتمالی که بین آن­ها وجود دارد، به­گونه‌ای هست که بتوان به هر یک از آن­ها نام جداگانه‌ای داد و هر یک را نوع مستقلی به­شمار آورد؟ یا اینکه بر اساس معیارهای ادبی و ژانرشناسی، نمی‌توان آن­ها را نوع مستقلی به­شمار آورد، بلکه همۀ آن­ها زیرمجموعۀ دوبیتی محسوب می‌شوند؟ برای پاسخ به این پرسش، ویژگی‌های ساختاری و محتوایی حدود هزار و پانصد دوبیتی فارسی را از نقاط مختلف ایران که در ذیل نام‌‌های متفاوتی مانند چهاربیتی، سیتک، شروه، فراقی، فریاد، فلکی، کلّگی، هزارگی، حسینا، نجما، شرمه، شربه و... گردآوری شده بودند بررسی کردیم. درنهایت، مشخص شد که به لحاظ ژانرشناختی همۀ آن­ها را باید ذیل ژانر دوبیتی طبقه‌بندی کرد و تمام این موارد نام‌هایی متفاوت برای نوعی واحد هستند.
متن کامل [PDF 1128 kb]   (62 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: شعر عامه
دریافت: 1399/7/2 | پذیرش: 1399/10/7 | انتشار: 1399/12/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول