دوره 8، شماره 36 - ( 1399 )                   جلد 8 شماره 36 صفحات 219-248 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- هیأت علمی دانشگاه قم ، dr.mfoladi@gmail.com
2- دانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی
چکیده:   (298 مشاهده)
اشعار بیدل دهلوی، یکی از شاعران برجستۀ سبک هندی، که خارج از مرزهای جغرافیایی ایران می­زیسته، بازتابی از فرهنگ عامه، آداب، سنن و باورهای مردمی هند است. این شاعر عارف فارسی­زبان که آثار او برآمده از فرهنگ پایۀ سرزمین خویش است، توانسته بخشی از گزاره­های فرهنگی و باورهای عامۀ زیستگاه خود هند را به­صورت خودآگاه یا نا خودآگاه به گونه­های مختلف در اشعارش بازتاب دهد. در این پژوهش برآنیم تا باورهای عامه، آیین­ها، مراسم و مناسک مذهبی بازتاب­یافته در مثنوی «عرفان» را بررسی کنیم. حاصل این پژوهش، که با روش تحلیلی ـ توصیفی انجام شده است، بیانگر آن است که اعتقاد به تناسخ، آیین ستی، رسم وداد، آداب سوزاندن مردگان، بخشی از آداب و رسوم و باورهای مردم سرزمین هند است که شاعر با دست­مایه قرار دادن این آداب و رسوم به مضمون­پردازی­های هنری و تبیین اندیشه­های عرفانی و مذهبی برای مخاطب پرداخته است. همچنین قصۀ عاشقانۀ «کامدی و مدن» نیز در مثنوی «عرفان» شرایط پرزرق­و­برق دربارهای شاهان هند و آداب اجتماعی آن­ها را نشان می­دهد. این پژوهش می­تواند فرهنگ عامه و آداب و رسوم هندوان را بازنمایاند و در مطالعات قوم‌شناسی، علوم اجتماعی و پژوهش­های فرهنگی و عرفانی ثمربخش و کارآمد باشد.
متن کامل [PDF 442 kb]   (78 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: ادبیات عامه
دریافت: 1399/5/15 | پذیرش: 1399/8/28 | انتشار: 1399/11/10