دانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222singing of OllÄh; Expression of love and epic in wedding of the desert inhabitantsاُلّاهخوانی: تجلی عشق و حماسه در جشنهای کویرنشینان11821773FAطباطباییسیدحسینکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیجوادعامریکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیJournal Article19700101One of the most beautiful aspects of Iranian oral literature is traditional melodies and songs that speakers of different regions and ethnic groups intone at work or in ceremonies or special occasions. These songs up to mow now have been applied by human in manifestations and ceremonies. Some of these songs have risen from Iranian ancient culture and have retained their old origins. Despite the attractiveness of words and meaning, some of the melodies for various reasons, including the inaccessibility to the city has remained largely intact. These poems are related to rejoicing customs. Poems, based on ancient traditions, have maintained their strength and power in wedding ceremonies till now. Ollāh is one of these fantastic songs which residents of southern villages of Shahrud and Damghan (Torud and Sarkavir area) from the far past use in their wedding. This ancient tradition has retained its effervescence and reliability yet. In this article we have tried to firstly introduce Ollāh and review the features and specifications of its literary aspects. Furthermore, we have analyzed some features of the popular culture of its speakers.سرودههای محلی یکی از دلنشینترین گونههای ادبیات شفاهی اقوام ایرانی است. این سرودهها در درازنای تاریخ، همپای همیشگی و جدانشدنی محافل و نَقل رایج مراسم و گردهماییهای اقوام بوده است. برخی از این نواها، با وجود جذابیت لفظی، معنایی و فرهنگی فراوان، بنا به دلایل گوناگون ازجمله بیتوجهی پژوهشگران حوزۀ ادبیات عامه و نیز عدم ارتباط گستردۀ گویشوران آن با مراکز فرهنگی-تحقیقاتی، تاکنون دورازدسترس و ناشناخته مانده است. «اُلّاه» یکی از بومنواهای عامۀ خیالانگیز منطقۀ کویر است که ساکنان روستاهای جنوبی شهرستانهای شاهرود و دامغان (منطقۀ طُرود و سرکویر) از گذشتههای بسیار دور آنها را در مراسم عروسی خود بهکار میبردند و تاکنون نیز پایایی و پویایی خود را حفظ کرده است. در این نوشتار کوشیدهایم تا علاوهبر معرفی اُلّاه، برای نخستینبار به بررسی ویژگیها، نکتههای ادبی و مشخصات اختصاصی آن بپردازیم و از این رهگذر، پیوندهای این آیین سُرور با ریشههای کهن فرهنگ ایرانی را بشناسانیم و نیز برخی ویژگیهای حاکم بر فرهنگ عامۀ گویشوران را واکاوی کنیم.https://cfl.modares.ac.ir/article_21773_def2faa67d054cf3fa30ba0648eccb34.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Analytic Study of objectsâ poemsبررسی و تحلیل اشعار اشیا214221774FAاصغراسمعیلیاستادیار زبان و ادبیات فارسی بنیاد دانشنامهنگاری ایرانJournal Article19700101Examining folk culture and literature plays a major role in understanding a society. It can reveal some historical and social points and explain the philosophy of certain traditions and rituals. The engravings on objects, the writings at the entrance of buildings, and tombstones are considered as examples of folk literature whose study and analysis may shed some light on the literary and social issues. In the present study, the existing writings on different portable objects based on three available written sources have been scrutinized. Besides examining the rhyme and aesthetic features, the themes of the poems on the objects were classified into eleven categories including describing the object or its function, assigning ownership of the object to a specific person, citing the name of craftsman (maker) for the object, inviting people to happiness and joy, citing ethical themes, citing prayers, assigning a specific production location for the object, citing love relations and dialogues, conveying eulogies, and citing chronograms. The significant point revealed in this study was the appropriateness of the poems or rhythmic language on the object with the object in use itself. This indicates the good taste and wit of the general public, the craftsmen, and audience for this genre of literature. At the same time, the researcher observed certain changes or distortions and rhyme imperfections.بررسی فرهنگ و ادبیات عامه نقش مهمی در شناخت جامعه دارد و نکتههای پنهان تاریخی و اجتماعی را آشکار میکند و فلسفه آداب و رسوم و آیینها را تبیین میسازد. کتیبههای نقشبسته بر اشیا، نوشتههای سردرِ بناها و سنگنبشته مزارها از گونههای ادبیات عامهاند که بررسی و تحلیل آنها بیانگر نکتههای ادبی و اجتماعی ارزشمندی است. در نوشتار حاضر، با بررسی گونه نوشتارهای موجود بر روی اشیای منقول، با استفاده از سه مأخذ مکتوب، و پژوهش در وزن و زیباییشناسی این گونه، درونمایۀ اشعار اشیا در 11 دسته طبقهبندی میشود: توصیف شیء یا کارکرد آن، تعلق شیء به فرد خاص، دربرگیری نام عامل (سازندة) آن شیء، تشویق به شادی و خوشباشی، مضامین اخلاقی، دعا، تعلق آن شیء به مکان خاص، اشیا محملِ روابط و گفتوگوهای عاشقانه، مدح و مادهتاریخ. نکته مهم در این بررسی تناسب اشعار و سخنان منظوم روی اشیا با آن شیء است که نشاندهنده ذوق و لطافت طبع عامۀ مردم و سازندگان و مخاطبان آن است. البته تغییر و تحریف و برخی اشکالات وزنی نیز در اشعار بررسیشده دیده میشود.https://cfl.modares.ac.ir/article_21774_00f8e7cd652928cc21bad69b97a28a3f.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222The effect of gender in the lyricsof folk Bakhtiari cultureتأثیر جنسیت بر اشعار عامۀ بختیاری447121775FAحمیدرضاییاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیامنورابراهیمظاهری عبدهونددانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسیJournal Article19700101Gender as a social identity, has an important role in the formation of folk poetry, especially poetry and folk Bakhtiari culture. The lyrics besides reflecting different values and beliefs about women and men are important in the internalization of these values. The aim of this study was to evaluate the effect of gender on popular poems (The chansons of caress, Lullabies, and mourning lyrics) of Bakhtiari culture that have been analyzed using content analysis and theoretical basis of gender inequality. Gender divides these poems into two parts; male and female poetry. Home prepares the way in which the women benefit from a private atmosphere that helps them to do several activities like baking, milking and conviviality. Instead social and public activities such as to be with others in assembly, eloquence, rationality, courage and to be belligerent are those of characteristics attributed to men. Gender inequality in the tradition of Bakhtiari culture has a tender signification, in its turn, it means that women are in lower rank in comparison with men .جنسیت بهعنوان هویت اجتماعی افراد، نقش مهمی در شکلگیری اشعار عامه، بهخصوص اشعار محلی بختیاری دارد. این اشعار ضمن بازتاب ارزشها و باورهای مختلف زنان و مردان، در نهادینهکردن آنها تأثیر بسزایی دارند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر جنسیت بر اشعار عامۀ بختیاری (ترانههای نوازشی، لالاییها، آهای گل و سوگسرودهها) است که با روش تحلیل محتوا و بر مبنای نظریۀ نابرابری جنسی واکاوی شدهاند. این اشعار براساس جنسیت به دو قسمت اشعار زنانه و مردانه تقسیم میشوند. خانه عرصۀ خصوصی و مهارت در انجام کارهای آن مانند نانپزی، شیردوشی و مهماننوازی، مختص زنان است. اجتماع و عرصۀ عمومی و صفتهایی مانند مجلسنشینی، سخندانی، عاقلی، جنگاوری و شجاعت مختص مردان است. نابرابری جنسی در فرهنگ بختیاری، به صورت عطوفتآمیز است؛ یعنی ضمن نگاه مثبت به زنان، آنها جایگاه پایینتری نسبت به مردان دارند.https://cfl.modares.ac.ir/article_21775_def56ed4673d65b37a66f8db6304cd28.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Meaning quest analysis of âKarnavasâ in Taleshi
(Case Study of Southern Talesh)تحلیل و معنایابی کارنواها در تالشی جنوبی739921776FAفیروزفاضلیاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلانفرشتهآلیانیکارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیJournal Article19700101Work songs are readable version of emotions and passions of simple living rural people which indicate wishes, hopes, happiness, sorrows, love and loneliness. Work songs are called “Karnava” which are sang for different purposes and usually formed for describing the type of work, harmony among individuals, creating happy atmosphere in working area, and reducing the difficulties of work. These songs are divided into different subgroups: agriculture, milking, sheepherding, etc. With reviewing, analysis and meaning finding of work songs in each society, the social and cultural atmosphere of that society would easily be understood. In this article, along with reviewing aesthetic and artistic features of types of Karnavas in Talesh tribe, we analyze them in anthropological format in order to find related meaning in cultural, customs and morale of Talesh tribe society and analyze them. Research method is descriptive-analytic and data collection has been carried out in field of study and library. In this review around 20 Taleshian work songs were analyzed. Results of this study show that many of cultural, and social features, customs, beliefs, values, romances, sorrows, role of women in work and economic affairs, and importance of cooperation for Taleshi tribe have been reflected in these Karnavas .In addition, most of work songs in this region of Talesh are agricultural and pastoral ones which have romantic style.ترانههای کار نسخه خوانای احساسات و عواطف مردم سادهدل روستایی و بیانگر آمال و آرزوها، امیدها، شادیها، غمها، عشق و تنهاییهای آنهاست. به ترانههای کار «کارنوا» نیز گفته میشود که با اهداف متعدد و معمولاً برای توصیف نوع کار، هماهنگی بین افراد، ایجاد محیط شاد در فضای کار، تقلیل سختیهای کار سروده میشوند. این ترانهها به زیرشاخههای مختلفی تقسیم میشود: ترانههای کشاورزی، شیردوشی، چوپانی و جز اینها.با بررسی، تحلیل و معنایابی ترانههای کار در هر جامعهای بهراحتی میتوان به فضای اجتماعی و فرهنگی آن جامعه پیبرد. در این مقاله ضمن بررسی خصوصیات زیباییشناختی و هنری انواع کارنواها در قوم تالش، به تحلیل مردمشناسی آنها میپردازیم تا بدینوسیله برخی از مسائل فرهنگی، آداب و رسوم و روحیاتِ جامعه قومی تالش را معنایابی و تحلیل کنیم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات، میدانی- کتابخانهای است. در این بررسی حدود 20 ترانه کار تالشی تحلیل شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهند که بسیاری از خصوصیات و ویژگیهای فرهنگی، اجتماعی و آداب و رسوم، باورها، ارزشها، عاشقانهها، غمها، نقش زنان در کار و امور اقتصادی، اهمیت تعاون و همیاری در نزد قوم تالش در این کارنواها بازتاب یافتهاند؛ ضمن اینکه بیشتر ترانههای کار در تالش جنوبی، ترانههای کشاورزی و چوپانی است که بیانی عاشقانه دارند.https://cfl.modares.ac.ir/article_21776_95242a7a98a979781c075529eb26c9db.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Investigation of work songs and poems
in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmadترانه های کار در شهرستان کهگیلویه (دهدشت)10212421777FAسید برزوجمالیانزادهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی (گرایش ادبیات غنایی)، مدرس دانشگاه فرهنگیانمحمدحسینکرمیاستاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیرازجلیلنظریدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد یاسوجJournal Article19700101Work Songs during the work have a great extent .Several examples of these songs can be observed among the farmers, stockbreeders and weavers. These songs make the work space free from the monotony and strictness alleviating the tiredness and exhausting pain of work, and reinforce the men and women effort, resulting in movement sensation and hope during the work. The composed poems in the field of work and business in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad, form at large scale the literature of this area. In the environment of work, men and women from Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad have had the poem in tune with someone who was doing the work. This kind of poem has had an appropriate music and sensation. They are anonym composers who compose these songs to show their happiness, sorrows, loneliness, and pains. These songs have had an important role in transferring the cultures; rituals and manners between the generations. In the rural and tribal society of this area, there have been some works such as farming, rice milling, milking and dyeing where the workers composed songs to have the pleasure and fun. This article tries to consider and analyze the agricultural songs (rice milling, rice farming), livestock songs, breeding and knitting songs.ترانههایی که هنگام کار خوانده میشوند، بسیار گستردهاند. نمونههای فراوانی از آنها را میتوان در میان کشاورزان، دامداران و بافندگان مشاهده کرد. اینگونه آواها، فضای کار را از یکنواختی و خشکی رها میسازند، خستگی و رنج توانفرسای کار را تسکین میدهند و نیروی تلاش، حرکت، شوق و امید را در درون زنان و مردان خسته از کار تقویت میکنند. مردان و زنان شهرستان کهگیلویه برای انجام هر کاری، شعری همنوا با کنندۀ کار و با مضمون و موسیقی و انگیزۀ مناسب داشتند. این ترانهها در انتقال فرهنگها، باورها، ارزشها و هنجارها، از نسلی به نسل دیگر، نقش مهمی دارند. سرایندگان گمنام این ترانهها را برای بیان شادیها، غمها، دلتنگیها و دردهای خود سرودهاند. در جامعۀ عشایری و روستایی این منطقه، کارهایی ازقبیل برزگری، برنجکوبی، شیردوشی و رنگرزی، همراه با اشعاری خوانده میشود که متناسب با وضعیت و شرایط آن کار و با هدف تسریع، سرگرمی و رهایی از خستگی است. در این مقاله به بررسی و واکاوی ترانههای کشاورزی (برزگری، خرمنکوبی و برنجکوبی)، دامداری (چوپانی، دوغزنی، شیردوشی و کوچروی)، بافندگی (پرهگردانی، رنگرزی و تمداربافی) پرداخته میشود.https://cfl.modares.ac.ir/article_21777_b4af620dcf393e73991770297343e60a.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222The literary aspects of MAZANDARANI narrative poem named SHAH BAJIجنبه های ادبی منظومۀ شاهباجی12615221778FAعارفکمرپشتیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد بابل0000-0002-1072-0509مرتضیمحسنیدانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندرانJournal Article19700101SHAH BAJI lyric poem (MANZUMEH SHAH BAJI) is one of the most beautiful lyric poems of native literature of Mazandaran dated back to the late Qajar period and the first Pahlavi. The poem was composed by Mullah Khan Jan Heydari, a cattle rancher of LAFOUR (located on SHIRGAH, SAVADKOOH County). In terms of prosodic rhythmic structure, the poem can be read both in Hazaj or Mutaqarab meters. It depends on the narrators to decide to read the poem in any rhythm. Using formalist analysis, this study aims to find out how the components of formalism have been reflected in this lyric poem? The research results indicate that, among different kinds of deviations, the semantic deviation and its subtypes and time deviation have been more frequent than the others. Among different meters, lexical rhythm and its outstanding component namely Parallel Rhyming Prose (SAJ’ MOTEVAZI) are more seen in poem. The frequent repetition of long vowel /a:/ and the consonants like "r" , "l" , "m" and "n" in the poem, can be due to the more frequent use of these vowels and consonants in Mazandarani dialect to make rhymes.منظومۀ شاهباجی یکی از منظومههای غنایی ادبیات بومی مازندران است که از اواخر دوران قاجاریه و پهلوی اول به یادگار مانده است. سرایندۀ آن ملاخانجان حیدری، یکی از گاوبانان خطۀ لفور ِشیرگاهِ سوادکوه، است. در این پژوهش، منظومه شاهباجی براساس نظریۀ قاعدهافزایی و قاعدهکاهی (هنجارگریزی) بررسی و تحلیل شده است. در بحث هنجارگریزی، هنجارگریزی معنایی و انواع آن و هنجارگریزی زمانی یا باستانگرایی در این منظومه بسامد بالایی دارد. انواع توازن نیز همچون توازن واژگانی (سجع متوازی) بیش از دیگر توازنها در این منظومه بهکار رفته است. مصوتِ بلند «آ» و صامتهای «ر»، «ل»، «م» و «ن» در این منظومه، بهسبب قافیهسازی بسیار تکرار شده است. منظومۀ شاهباجی از نظر وزن عروضی به دو بحرِ هزج و متقارب خوانده میشود. راویان این منظومه، با توجه به نوعِ سازی که همراه آن نواخته میشود، وزن عروضی را برمیگزینند. محتوای اصلی منظومه عشق است که بهسبب وجود شکاف و تضاد طبقاتی به صورت شکایت و سرکشی و اعتراض نمود یافته است.https://cfl.modares.ac.ir/article_21778_2493b7669dee5ae2492f56e4b176eb2e.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Review of versified story of Haidar and Samanbar narrated by the Baluch peopleداستان منظوم حیدر و سمنبر به روایت مردم بلوچ15417721779FAعبدالغفورجهاندیدهاستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار0000-0002-2178-4401Journal Article19700101One of the stylistic featuers of contemporary poetry is usage of local a Haidar and Samanbar is an unknown Iranian folk tale which has been created at the time of Safavid dynasty. This story since its appearance in oral or written form was common among the Iranian people and the stories have been popular in many ethnic groups. Each of the poetic narrative of this story appears in Baluchi language with more than 200 hemistich (lines). One of them has been, written and narrated in Qajar era by Malek –Dinar Miravi and probably by another anonymous poet at the same time. Besides holding the content and structure of the original Persian poems, Baluch poets have added different local elements to this tale. In addition to the attractiveness of this tale in general public, the manner of performing Baluch minstrels with musical instruments and songs is a key factor to maintain it among the Baluch natives.حیدر و سَمنبر از داستانهای عامۀ ایرانی است که در زمان حکومت صفوی شکل گرفته است. این داستان از همان زمان شکلگیری به صورت شفاهی یا نوشتاری با روایتهای گوناگون بین اقوام مختلف ایران رایج بوده است. هریک از روایتهای منظوم این داستان در بلوچی به بیش از 200 مصراع<sup>1</sup> میرسد. یکی از روایات آن را در دورۀ قاجار، شاعری به نام ملکدینار میرواری سروده و روایت دیگر را نیز به احتمال زیاد در همین زمان شاعری گمنام به نظم درآورده است. شاعران بلوچ در عین اینکه از نظر درونمایه و ساختار به اصل منظومۀ فارسی نظر داشتهاند، به برخی از حوادث رنگ بومی داده و نیز بعضی از رسوم سنتی بلوچها را به آن افزودهاند. سبب ماندگاری این داستان در میان مردم بلوچ، افزونبرجذابیت داستان، اجرای خنیاگران بلوچ بوده است که آن را همراه با ساز و موسیقی میخواندهاند.https://cfl.modares.ac.ir/article_21779_6a778280a9bf980366ad158565840b93.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Comparison of Kurdish Shahnameh with Ferdowsi's Shahnamehشاهنامه کردی و مقایسه آن با شاهنامۀ فردوسی18020321780FAسمیهالفتفصیحدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسیمحسنمحمدی فشارکیدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان0000-0002-1407-6730Journal Article19700101Hakim Ferdowsi's Shahnameh has been always the focus of attention by Kurdish-speakers. This issue has encouraged Kurdish poets to compose epopees in Kurdish due to the style of Ferdowsi's Shahnameh. The epopees named Kurdish Shahnameh available in Kurdish Goorani dialect are not totally abstracted from Ferdowsi's Shahnameh, but they have some famous stories, characteristics and poetic formats and even epic and heroic nature in common with Ferdowsi original work. Studies have revealed that the narrated stories in Kurdish Shahnameh are in accordance with the stories narrated in narrative cliques and the content of narrators' scroll. Narrating epic stories in narrative and story-telling cliques have directly influenced on the Kurdish poets. It also has made Kurdish Shahnameh like narrators' narration, influenced by the oeuvre's contemporary needs, mixed with Islamic themes being careless about word superficial features.مردم کردزبان از دیرباز به <strong><em>شاهنامة</em></strong> حکیم فردوسی توجه و علاقه داشتند و این امر سبب سرودن منظومههایی به سبک و سیاق <strong><em>شاهنامة</em></strong> فردوسی به زبان کردی شده است. منظومههایی که به نام <strong><em>شاهنامة</em></strong> <strong><em>کردی</em></strong> به گویش گورانی در دست است، اقتباسی کامل و مستقیم از <strong><em>شاهنامة</em></strong> فردوسی نیست؛ ولی از نظر قالب شعری، داستانها و شخصیتها و البته روح حماسی و دلاوری با <strong><em>شاهنامۀ</em></strong> فردوسی اشتراکات دارند. بررسیها نشان میدهد که داستانهای روایتشده در منظومههای کردی با داستانهای نقلشده در مجالس نقالی و محتوای طومار نقالان همخوانی دارد.نقل داستانهای حماسی در محافل نقالی و قصهخوانی بر چگونگی روایت سرایندگان کرد در شاهنامههای کردی اثر مستقیم داشته و شاهنامۀ آنان را علاوهبر حضور شخصیتهای تازه در عرصۀ داستان، آمیخته با مضامین اسلامی و بیدقتی در ویژگیهای ظاهری کلام ساخته است.https://cfl.modares.ac.ir/article_21780_b3471d349777b9b91b9a24b3f2979526.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Sharveh, Qahs and lullabies in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmadشروه، قهس و لالاییهای کهگیلویه و بویراحمد20623321781FAمحمدرضانجاریاندانشیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه یزدکبریظریفیان کریککارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسیJournal Article19700101One of the genres of folk literature is non-narrative literature including poems, tales, riddles, parables, and fables. In terms of form and diction, these are classified into songs, odes and lullabies. Folk songs may be considered on the basis of their subject matter, style and composer’s spirits. Iranian songs of this type are characterized with natural hilarity, emotional sincerity and poetic salubrity. The province of Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad is located in the southwest of Iran, divided into hot and cold areas. The dialect spoken in this region is Boyerahmadi which is a little different across the province. As one of the closest versions of the Persian language, the dialect is believed to be an offspring of the Middle Persian. A comparison of syntactic and lexical structures of Lori dialect and the standard Persian dialect show that both derive from the Sassanid Middle Persian and further back from the Old Persian. This paper aims at Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad folk poems in terms of themes, contents, and aesthetic features. It specifically focuses on Sherveh and its origin in southern Iran as well as amorous songs and lullabies. These issues are discussed through classification and illustration.ادبیات شفاهی سرزمین کهگیلویه و بویراحمد بسیار غنی است. یکی از ترانههای آن شَروه نام دارد که زنان (و اخیراً مردان) با آوازی حزنآلود آن را میخوانند. حزن موجود در این شعار شیرین و ملایم و مطبوع است و انسان را به تعمق وامیدارد. موضوع شروهها بیشتر بیان غربت، غم و اندوه، رشادت و حماسه، یاد جوانی و شکایت از روزگار است که به شکلهای مختلف نمود پیدا میکند؛ گاهی به صورت دو بیت، گاهی چند مصراع و نیممصراع و گاهی هم تمام مضمون شروه با ایجاز در یک بیت خلاصه میشود. قهس یا مقوم آوازهای شادیبخشی است که با مضامینی مثل اوصاف طبیعت، هجران و احساسات عاشقانه کاربرد دارد و از روی شادی و دلخوشی خوانده می شود. لالاییهای بویراحمدی با آهنگی نرم و بیانی ساده خوانده میشوند و محتوا و مضمون آنها با دیگر لالاییهای ایران مشترک است. در این مقاله سعی براین است تا ضمن بررسی شروه در کهگیلویه و بویراحمد و نیز مقایسۀ آن با شروۀ دیگر مناطق، به بررسی محتوای قهس و لالایی در این منطقه پرداخته شود.https://cfl.modares.ac.ir/article_21781_90ee81d4b0a4e17baec9fd7956ef26b3.pdfدانشگاه تربیت مدرسفرهنگ و ادبیات عامه2345-44663720151222Structural and Literary Characteristics of Sistani Coupletsویژگیهای ساختاری و ادبی دوبیتیهای سیستان23626121782FAفاطمهالهامیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهارJournal Article19700101Sistani couplets are indubitably a part of the spiritual heritage and folklore of Sistan. They originate from Sistani people’s culture, civilization and interests. The residents of this territory express their feelings, emotions, enjoyments, deprivations, wishes and desires in the best possible manner with an emotional language and in the form of most tangible imagery. Having studied about400Sistani couplets, the author of the present paper has analysed and discussed the structural, literary and content characteristics of the so called couplets. The findings of the study show that the structures and forms of the couplets in question are very similar to those of Persian couplets in that they do enjoy rhythm, poetic form, rhyme and Radif, although there are some irregularities in terms of rhythm. Statistical investigations indicate that Sistani poets’ interest in using Radif is twice as much as their interest in using rhyme. In terms of rhyme, almost half of the couplets meet good rhymes, and the rest of them either have bad rhymes or lack in rhymes. These are all redolent of Sistani poets’ admirable flair and delicate taste for providing beautiful and agreeable couplets adorned with pleasant imagery.ترانههای سیستانی بخشی از میراث معنوی و فرهنگ عامۀ سیستان و برگرفته از فرهنگ، تمدن و علایق مردم آن است. مردم این خطه عواطف و احساسات، امیال و آرزوهای خود را به بهترین شیوه با زبان احساس و در قالب ملموسترین تصویرگریها بیان داشتهاند. با بررسی حدود چهارصد دوبیتی سیستانی، ویژگیهای ساختاری و ادبی آن در این جستار تحلیل شده است. بررسی ساختار و فرم دوبیتیها نشان میدهد که دوبیتیهای سیستانی همانند دوبیتیهای زبان فارسی وزن، قالب و قافیه و ردیف دارند؛ اگرچه تا حدودی از نظم و قاعدۀ اصلی آن خارج شدهاند. در بررسی آماری مشخص شد که تمایل سرایندگان به کاربرد ردیف تقریباً دوبرابر قافیه است. در بحث قافیه، نزدیک به نیمی از دوبیتیها قافیۀ سالم و بقیه قافیههای معیوب دارند. برخی از قافیهها به شکل قافیه در قالب مثنوی و به شکل قافیه در قالب قطعه آمده است و برخی از دوبیتیها بدون قافیه است. کاربرد آرایههای تشبیه، کنایه، استعاره، تکرار، تمثیل و دیگر آرایهها، طبعآزمایی و ذوق سلیم مردم این خطه را در ارائه تصویرهای زیبا و دلنشین نشان میدهد.https://cfl.modares.ac.ir/article_21782_d0ebd6bc2bbe739aa720a704abaffc87.pdf