دانشگاه تربیت مدرس فرهنگ و ادبیات عامه 2345-4466 5 15 2017 07 23 Describing the structure and language variation in the accent of Kangan Arab migrants توصیف ساختاری و دگرگونی‌های زبانی در گویش عربیِ مهاجران جنگ‌زدۀ شهرستان کنگان 71 87 21853 FA رسول بلاوی هیئت علمی دانشگاه خلیج فارس، بوشهر Journal Article Kangan is one of the cities in the Bushehr province in the south of Iran. Arabic language is the second language used by people after Farsi. Most of Kangan residents came from Abadan and Khoramshahr to Bushehr since the Iran and Iraq War.And, notwithstanding many years of their migration still kept the structures and words of Arabic language. This study put the emphasis on the accent of these migrants.<br> The purose of the study is to identify the rules and caracteristics of this arabic accent and its alterations and also identifying the syntax and semantics and intonation. This study is a descriptive and field study. Findings reveals that this accent is like other arabic varieties is come from the Arabic Language and many of its words come from Arabic. Some times we can feel the changes such as metathesis, and reducion and other changes. Too, rgarding syntax there is a visinity between the Kangan Arabic variety and Arabic Language. شهرستان کَنگان )به لهجۀ محلی: کَنگون) یکی از شهرستان‌های استان بوشهر در جنوب ایران است. زبان عربی بعد از زبان فارسی رایج‌ترین زبان ساکنان این شهرستان می‌باشد. بسیاری از ساکنان کنگان در دوران جنگ تحمیلی عراق از شهرستان‌های خرمشهر و آبادان (در استان خوزستان) به بوشهر مهاجرت نموده‌اند، و با گذشت چندین سال از مهاجرت این قوم، هنوز بسیاری از واژگان و ساختارهای صرفی و نحوی عربی قدیم را حفظ کرده‌اند. دامنۀ این پژوهش، گویشورانِ جنگ‌زدۀ مهاجر از استان خوزستان به بوشهر می‌باشد. <br> هدف از این پژوهش زبان شناختی، شناسایی اصول و ویژگی‌های گویش عربی آنان و بررسی تغییرات زبانی در زمینۀ مخارج حروف و دگرگونی‌های حاصله و شناسایی ساختار صرفی و نحوی بر اساس روشی توصیفی- میدانی می‌باشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که این گویش همانند گویش‌های دیگر عربی زائیدۀ زبان عربی فصیح می‌باشد و بیشتر الفاظ و عبارت‌های آن ریشه در زبان فصیح دارد، که گاهی دچار ابدال، قلب، نحت و دگرگونی‌های دیگری می‌شوند. همچنین از لحاظ قواعد و ساختارهای آن، ارتباط عمیق و گستردۀ این گویش با زبان عربی فصیح و گویش‌های قدیم عربی به وضوح خودنمایی می‌کند. https://cfl.modares.ac.ir/article_21853_e8aad818fe5983b60b3a41bcc9289803.pdf