دانشگاه تربیت مدرس فرهنگ و ادبیات عامه 2345-4466 5 12 2017 03 21 Archetypal criticism of “The story of Amir Arsalan” According to Jung’s Individuation Theory تحلیل کهن‌الگویی داستان امیر‌ارسلان بر اساس نظریۀ تفرد یونگ 65 84 21818 FA حمید رضا فرضی دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز حاجیه بهزادی کارشناس‌ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز Journal Article Archetypal criticism is one of the contemporary literary criticism main approaches which discovers the nature and characteristics of the myths and archetypes and their role in literature. This article tries to carry out archetypal criticism of “The story of Amir Arsalan” according to the Jung’s individuation theory. As the hero searching progress and perfection and finding his archetype, Amir Arsalan begins journey and awakes by seeing the image of Farrokhlega (his anima) and achieves new levels of awareness. By passing of the persona archetype he can eliminate the shadow and get married and unify with anima (Farrokhlega) by the help of the wise old man and ends his individuation process and finally, he achieves his archetype. However, he experiences death and rebirth archetypes as revival of life and inner revolution by entering to cave and well- indicating return to fetus period(ritual death)-leaving there as the secret of rebirth. نقد کهن­الگویی یکی از رویکردهای نقد ادبی معاصر است که به کشف ماهیت و ویژگی اسطوره‌ها و کهن‌الگوها و نقش آن­ها در ادبیات می‌پردازد. در این مقاله کهن‌الگوی داستان <strong><em>امیرارسلان</em></strong> بر اساس نظریۀ تفرد یونگ تحلیل کهن‌الگویی شده است؛ به این شرح که امیرارسلان به­عنوان قهرمان جست­وجوگر برای رشد و تکامل و دستیابی به کهن­الگوی خویشتن، حرکت خود را آغاز می‌کند و با دیدن تصویر فرخ‌لقا (آنیما) بیدار می‌شود و به سطح­های تازه‌ای از آگاهی دست می‌یابد. او با گذر از کهن­الگوی نقاب به یاری پیر دانا به حذف سایه و یکی­شدن با آنیما (فرخ‌لقا) موفق می‌شود و فرایند تفرد خود را به سرانجام می‌رساند و به کهن‌الگوی خویشتن دست می‌یابد. ضمن اینکه او کهن­الگوی مرگ و تولد دوباره را- که معنای آن استعلای حیات و تحول درونی است- با واردشدن در غار و چاه – که بیانگر بازگشت به مرحلۀ جنینی (مرگ آیینی) است – و بیرون آمدن از آن مکان‌ها – که رمز تولد مجدد است - تجربه می‌کند.<br> https://cfl.modares.ac.ir/article_21818_a3d102cbbb0c4b3b8f0f4bcac52072e6.pdf