دوره 3، شماره 7 - ( 1394 )                   جلد 3 شماره 7 صفحات 206-233 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Najjarian M, Zarifian Kriek K. Sharveh, Qahs and lullabies in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad. CFL. 2016; 3 (7) :206-233
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-11-256-fa.html
نجاریان محمدرضا، ظریفیان کریک کبری. شروه، قهس و لالایی‌های کهگیلویه و بویراحمد. فرهنگ و ادبیات عامه. 1394; 3 (7) :206-233

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-11-256-fa.html


1- دانشیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه یزد
2- کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی
چکیده:   (2660 مشاهده)
ادبیات شفاهی سرزمین کهگیلویه و بویراحمد بسیار غنی‌ است. یکی از ترانه‌های آن شَروه نام دارد که زنان (و اخیراً مردان) با آوازی حزن‌آلود آن را می‌خوانند. حزن موجود در این شعار شیرین و ملایم و مطبوع است و انسان را به تعمق وا‌می­دارد. موضوع شروه‌ها بیشتر بیان غربت، غم و اندوه، رشادت و حماسه، یاد جوانی و شکایت از روزگار است که به شکل‌های مختلف نمود پیدا می‌کند؛ گاهی به صورت دو بیت، گاهی چند مصراع و نیم‌مصراع و گاهی هم تمام مضمون شروه با ایجاز در یک بیت خلاصه می‌شود. قهس یا مقوم آوازهای شادی‌بخشی است که با مضامینی مثل اوصاف طبیعت، هجران و احساسات عاشقانه کاربرد دارد و از روی شادی و دلخوشی خوانده می شود. لالایی­های بویراحمدی با آهنگی نرم و بیانی ساده خوانده می‌شوند و محتوا و مضمون آن‌ها با دیگر لالایی‌های ایران مشترک است. در این مقاله سعی براین است تا ضمن بررسی شروه در کهگیلویه و بویراحمد و نیز مقایسۀ آن با شروۀ دیگر مناطق، به بررسی محتوای قهس و لالایی در این منطقه پرداخته شود.
متن کامل [PDF 420 kb]   (4954 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۵/۳/۸ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۳/۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA